Szukając siebie, zaczęłam wracać do starych zdjęć.
I ze zdziwieniem odkryłam, że wielu z nich nie pamiętam – choć kiedyś oglądałyśmy je wiele razy razem z córkami.
Szukałam w tych obrazach odpowiedzi na pytania:
jaka byłam? co lubiłam? kim byłam, zanim zaczęłam dopasowywać się do świata?
Zanim zaczęłam być taka, jak „trzeba”.
Jak chce system, otoczenie, kultura, religia.
Jakby na nowo odkrywałam te fotografie – i siebie.
Nie wiem, ile miałam wtedy lat.
Nie pamiętam dobrze, jaka byłam.
Ale patrząc na te zdjęcia widzę dziewczynkę z książką i notesem. Może to był przypadek. Może pozowała nieświadomie.