Nowe rozdanie nie zawsze jest łatwe, miłe i przyjemne.
Ale kiedy już uda się stanąć na początku mostu prowadzącego na drugą stronę, to nieważne, ile razy się potkniemy czy upadniemy, dziś wiem, że zawsze dostaniemy i siłę, i wskazówki, żeby się podnieść i iść dalej.
Żeby je jednak zobaczyć, potrzebna jest wiara i uważność.
Nie tylko ta wiara w Boskie możliwości, ale też w swoją intuicję. A to, przyznaję, nie zawsze jest proste.
O ile łatwo przychodzi mi wiara w to pierwsze, to przy drugim wciąż się potykam, choć nieraz przekonałam się już, że moja intuicja bywa słuszna, wspierająca i chce dla mnie jak najlepiej.
Więc kolejny raz dziś uczę się ufać.
I odpuszczać tam, gdzie najbardziej się boję…